دیشب طی مراسمی - همایش نقش و تاثیر میرعماد در گستره خوشنویسی  که از سلسله همایش های جنبی دوسالانه خوشنویسی قزوین بود برگزار شد.قبل از این هم دو همایش با موضوعهای آثار عماد الکتاب و نقاشی خط با حضور استادان امیرخانی و رسولی برگزار شده بود.

در این مراسم که در محل سرای وزیر و در محل نمایشگاه  آثار راه یافته به دوسالانه انجام شد استاد غلامحسین امیرخانی پیرامون جایگاه رفیع مرحوم میر و ابعادی از شخصیت هنری وی صحبت کردند.

در ابتدای مراسم به طور وضوح شاهد برطرف شدن برخی کاستی ها بودیم.مجری محترم برنامه با تسلط بسیار خوبی مراسم را مدیریت کرده و اجرای مناسبی داشت.

سپس آقای شفیعی ها دبیر اولین دوسالانه و مدیر کل فرهنگ  قزوین در سخنانی به استادان و حاضران در مراسم خیر مقدم گفتند.

در ادامه استاد امیرخانی مطالب خود را آغاز و طی سخنانی ارزشمند ابعادی از شخصیت هنری و اخلاقی میر را تشریح کردند.نکاتی در مورد شروع آموزش میر و سفرهایی که به تبریز و اصفهان برای بهره گیری از استادان مطرح آن دوره  داشت و همچنین مطالبی درباره اخلاق خوشنویسی و این که رمز جاودانگی مرحوم میر در راضی نبودن از هنر خود و سعی فراوان در تعالی بخشیدن به هنرش بوده است.

استاد در قسمتی از سخنان خود اشاره ظریفی داشتند به فرار از نفس و خودی که مانع از رشد انسان میشود و این مهم در شخصیت اخلاقی میر بطور وضوح دیده میشد .استاد همین مطلب را مانع اصلی عدم رشد یافتگی در تعدادی از خوشنویسان دانسته و تاکید داشتند باید دائما با این نفس بد سیرت مبارزه کرد و مانع از چیرگی او شد.دیگر این که مرحله توقف  فرد در یادگیری رمز و رازخوشنویسی از جایی آغاز میشود که خود را برتر و بهتر از دیگران دیده و خود را بی نیاز از دیگران می پندارد.

فراز دیگر سخنان استاد گلایه ای بود از خلاء بزرگ پژوهش در خوشنویسی معاصر و این که ما با کمبود پژوهشگر فعال خوشنویسی مواجه هستیم و از این راه هم لطمه های بزرگی دیده ایم.استاد امیرخانی نمونه ای را از یک کشور عربی ذکر کردند که طی آن موسسه ای مدعی شده بود (مالک دیلمی)از خوشنویسان آن کشور بوده و آثار وی را ذیل خوشنویسان آن کشور ثبت کرده بودند.

نکته بعدی که استاد بطور گذرا از آن عبور کردند فقدان نقد خوشنویسی در کشور بود .البته ایشان عنوان کردند نقدی راهگشا خواهد بود که بدور از غرض ورزی و مقاصد ناصحیح درونی باشد ونویسنده  از نقد خود اهداف خیرخواهانه داشته باشد.ایشان این نقد فنی و کارشناسانه ای که فقط به قصد تعالی بخشی نوشته شده باشد را خلاء دیگر خوشنویسی معاصر عنوان کردند.

پس از صحبتهای استاد امیرخانی طبق پوستر چاپ شده قرار بود استاد کشفی سخنران بعدی باشد که گویا مشکلی برایشان بوجود آمده بود و بجای ایشان استاد افجه ای در مورد جایگاه هنر ایران در کشورهای دیگر صحبت کردند.

اکنون که دوسالانه به میانه راه خود رسیده و کمتر از ده روز به اختتامیه زمان مانده ضمن تشکر از اقدامات انجام شده به عنوان شاگردی کوچک در محضر بزرگان پیشنهادی را خدمت برگزار کنندگان محترم و کارگروه های اجرایی دوسالانه ارائه می نمایم :

اگر شرایطی مهیا میشد که استادان طراز اول خوشنویسی معاصر در شهرهای استان(آبیک- تاکستان-البرز-بوئین زهرا) پیرامون یک موضوع تخصصی سخنرانی و کارگاه آموزشی داشتند فکر میکنم زمینه خوبی برای رشد استعدادهای آن منطقه و آشنایی بیشتر مردم آن شهر یا شهرستان و درگیر نمودن مردم با موضوعات خوشنویسی میشد.

به عنوان مثال میتوان از استاد شیرازی برای موضوع (سیر تاریخی کتیبه نگاری در ایران)یا استاد ملک زاده برای موضوع(شکسته نگاری در دوره های صفویه-قاجار-معاصر) یا استاد بختیاری با آن تسلط خارق العاده بر خوشنویسی برای موضوع(برسی و مقایسه تطبیقی چلیپاهای میرعماد)یا استاد زدوار برای موضوع(زیبایی شناسی چلیپاهای میرزا غلامرضا اصفهانی) یا استاد رسولی برای موضوع(جایگاه نقاشیخط در خوشنویسی با نگاهی به آثار ملک محمد)یا از پژوهشگرانی مانند دکتر قلیچ خانی و آقای احسان الله شکر اللهی(مدیر روابط عمومی و کتابخانه مجلس) یا آقای سید مجتبی حسینی(مدیر کتابخانه وموزه ملک)برای موضوع جایگاه و اهمیت نسخه های خطی و مرقعات موجود در کتابخانه های ایران استفاده کرد.

همچنین میتوان با امانت آثار اصل خوشنویسان بزرگ  از جمله مرحوم میرعماد از مجموعه داران محترم قزوین و موزه چهلستون یا موزه هاو کتابخانه های تهران نمایشگاه بسیار باشکوهی از آثار قدما ترتیب داد که لذت مشاهده آثار آن تا سالها از خاطره ها زدوده نمی شد.